nicolás, Ramón

Un ritual practicamente idéntico, desde que había un para de anos os seus pais faleceran cun intervalo moi breve de tempo. Erguerse cedo, guiar amodo desde Vigo durante unha hora e estacionar a carón da casa familiar de Escudeiros.

—Son profesor nun instituto de Vigo, dou clases de Historia… Agora, que xa non hai que baixar por Rebordechán, é cousa dunha hora poñerse aquí, algo que é de agradecer por se hai algunha urxencia.

Tras un par de horas de traballo asomouse ao móbil e viu que Anxo, un amigo da familia, acababa de deixarlle unha mensaxe na caixa de voz do seu móbil comunicándolloe que soubera casualmente, por un bibliotecario da Nodal de Vigo a quen Martiño acudira había un par de días, que andaba ás voltas con biblografía relativa a Ramirás e que el mesmo podía emprestarlle uns libros da súa propia biblioteca.

Acordaron verse, se non había novidade, contra as sete e media do serán, ese mesmo día, na cafetería do Castro vigués. Talvez non sería mala cousa chamar logo de xantar a Icía, para completar tanta vida social.