Os homes e a noite

Aloi e mais Mingos axuntáronse nun camiño, arredado da festa, co Pitutas, un jicho de Vigo, moi agudo. O Pitutas era chosco e un meio home con voz de galiña choca.

Ramil, Ramil, vas morrer, Ramil

«Fai unha noite quente, Eiquí en Vigo vai pouca calor. Cando lles dixen aos rapaces de Chez Madeleine que eu ía vir a España, chioume Luc, o barman: Visitez l’Espagne! Andalouise, terre du Soleil! Eiquí en Vigo sempre vai friaxe, pro hoxe vai calor.

Ramil, vas morrer nunha noite quente »

Ría de Vigo

E fixen mal en vir coil á praia. Se foramos a Alcabre ou a Rodeira ou a Samil ou á Fonte, onde vai todo o mundo, anque nos viran xuntos era o mesmo. Pro se o señor Ferreiro chega a saber que viñen a esta praia a pasar o día cun rapaz, ponme na rúa.

A cabeza fendida

Dixérame o dianteiro centro do Sárdoma que aquela rapaza loira con moito cancán era a querida de Manoel Ferreiro, o contratista. Eu fun sacala a beillar e beillei coela toda a tarde. Ela coñecíame e tíñame visto xogar en Balaídos.