Alonso, Álex

Quedaran entón en se veren ás cicno na Porta do Sol e, cando a gulla xa pasaba dez minutos da hora convida, Louredo xurdía dun lateral , pola praza da Princesa, e aproximábase ás carreiras co fin de evitar mollarse coma un pito.

No Ruada, na mostra de xoguetes antigos da Casa das Artes, incluso un domingo, no monte dos Pozos, en Valadares, cando lles botaba migas de pan aos patos en compañía de Merce.

«¡Que dirán entonces los de Jaén!», á vez que debuxaba na súa mente, nítida e resplandecente, coma nun cadro impresionista, a vella oliveira do paseo de Afonso XII.

Pablo e o seu grupo emprenderon a tarefa a partir da fonte da Falperra, fronte á antiga Panificadora, para dirixírense pola rúa Cachamuíña ata a grande escalinata situada na parte sur do promontorio, a carón da praza do Rei.

A noite anterior, Dani pedíralle permiso ao pai para ausentarse a mañá do día seguinte do seu traballo en Fenymar, xa que quería ir recibir ao aeroporto de Peinador a selección española de fútbol de Javier Clemente, que o mércores desa semana disputaba un partido amigable en Balaídos con Portugal.

Á próxima apertura do centro comercial Las Camelias, en plena Praza de América, uníanse agora os proxectos para instalar un hipermercado Continente nos terreos do Troncal da travesía de Vigo, adquiridos mediante convenio asinado coa antiga propietaria, Unión Fenosa, e, sobre todo, o ambicioso plan de crear un novo espazo para o lecer no corazón da urbe-preto da Gran Vía, a praza de España e El Corte Inglés-,que, cando se fixese realidade, sería denominado «praza Elíptica».

Con todo, os obxectivos principais dos folguistas eran outros: Vitrasa, Alcampo, Citroën e El Corte Inglés,e, en menor medida, a lonxa do Berbés, o Concello e as sedes centrais das entidades bancarias, cuxas portas foron seladas con silicona. Unha dotación de bombeiros apareceu por Policarpo Sanz para apagar algúns contedores de lixo, aos cales se prendera lume.

A xente camiñaba dun lado a outro, coma nunha procesión interminable, desde Punta Lagares ata preto da praia do Tombo do Gato. A illa de Toralla, en primeiro termo, e as Cíes, ao fondo, representaban en última instancia o escenario ideal no cal pintar o lenzo de algo parecido a unha porción de felicidade.