Feijoo, pedro

[…] ou o de que o edificio restaurado é en realidade un dos vellos edificios de Fenosa, as famosísimas que a eléctrica construíra por catro cadelas xusto en fronte da vella subestación do Troncal a finais dos anos sesenta, e que, desde aquela, non coñeceu máis restauración que os bares de mala morte que hai nos seus baixos e unha precaria capa de pintura dada a mediados dos anos noventa; […]

Cantas e cantas horas alí metidas, observando o tráfico da rúa Manuel Núñez no seu encontro coa de Urzáiz, e sempre sen deixar de comer, unha detrás doutra, as súas viandas máis coñecidas. Si, Deus o bendiga, ese é o Carballo que a esta banda da ría todo o mundo coñece: o famoso bar das empanadillas.

Atravesei a praza para mirar pola cristaleira do bar Cosmos, o verdadeiro centro de reunión e mando das forzas vivas do lugar. En vista de que alí as miñas investigacións foron tamén infrutuosas, e sen máis nada en que despistar a atención, descubrinme a min mesmo sorrindo fronte á Casa da Cultura, sede da Fundación Penzol.

Nada nos Soportais, nin no Grettel nin no Princesa. Saín da praza xa co ánimo un pouco tocado (todo hai que dicilo), baixando esta vez pola rúa Xoaquín Yáñez. Á altura do bar de Cholo volvín probar sorte.