neira vilas, xosé

Porque a guerra estaba en todo: no souto da romaría cuberto de herba, sen bailas, nin foguetes, nin rosquilleiras, nas páxinas de Faro de Vigo (que en veces chegaba á aldea), con novas sobre mortos, feridos, baixas, avances, frontes, bombardeos, marxistas, nacionais, Belchite, Jarama, Oviedo, o milagre dunha bala que rebota nunha medalla bendita, Nosa Señora do Pilar, etc., todas, que á fin son a mesma, aliñadas nunha banda, loitando co demo vermello.

E o que fora un balbordo certo confirmouse de vez ó outro día cando chegou case de noite, o Faro de Vigo (“La guerra de España toca a su fin con la victoria…”) e varios veciños viron na casa de Ramón, debaixo da luz de carburo, o renque de letras ben cumpridas que o dicían. Xa non había guerra. Xa non chamarían máis quintas nin terían de vir telegramas coa nova dalgún morto coñecido.