Costas, ledicia

A verdadeira revolución matriarcal estoupou no ano 1986 cando, nunha rolda de prensa, as nais fixeron pública unha listaxe co nome de trinta e oito bares de Vigo onde se vendía heroína, cocaína e haxix con total libertade, coma se fosen caramelos.

— Tiñan amigos en común e seica se levaban. Chegou de Colombia e instalouse nunha casa de moito pendello na illa de Arousa durante un par de anos. Estiveches alí unha vez, pero eras pequena, se cadra non te lembras. Rincón viña bastante a Vigo.

Estou montando un rebumbio que nin os fogos da procesión do Cristo da Vitoria. Bim, bam, bum! Mira que caladiña está agora. Coma un peto. Isto é unha advertencia. Á próxima, vou falar co cura dos exorcismos para que ma extirpe de dentro. Bim, bam, bum! Doulle hostias coma mundos e consigo que cale.

— Ir ao encoro pescar troitas e xogar a que estamos en Asgärd, montar Lego, xogar a videoxogos e falar dos problemas da miña avoa.

Non sabía que estaba aí, que alegría! Préndoo e fago rosquillas de fume, coma cando era nena e aprendín estes trucos coa muller aquela que pescaba fanecas no peirao. Aquilo si era vida, e non a de agora. O que hai que facer para conseguir un cigarro.

Deume un bico na fronte antes de entrar no coche e unha aperta grande, e agora estamos sentados nun dos nosos sitios favoritos, que é o porto. Trouxo canas de pescar novas e mais unha cesta para meter os peixes.