queipo, xavier

A NAVALLA
Despois de tres días de temporal pechado mentres atravesou por riba de nós unha baixa que nos mantivo inactivos, os mariñeiros tiñan fame de peixe, que vén ser o mesmo que fame de cartos, pois da bodega de peixe salgado é de onde come a tripulación, de onde todos levamos porcentaxe e quiñón, que a soldada fixa ben ruín que é. Fixéronse moitos intentos de mellerar a soldada, mais o único que se conseguiu foi ficar no paro cada vez que o navío regresaba a Vigo, que é un atraso dos peores, pois a paga é aínda menor e as contas non dan para coller unha pensión decente.

A NAVALLA
Os navíos estaban coas bodegas case cheas, de xeito que, logo de facer unha chamada ao armador, aos poucos día, que foron de loito e de silencio, puxemos rumbo a Vigo, porto de acollida onde estaba á nosa esperanza. A travesía durou máis do habitual, pois demos con ventos encontrados e tardamos sete días en chegar á altura das illas dos Azores, polo norte, que era a ruta seguida cando de regreso á casa. Foron días de temporal por dentro e por fóra, pois nada hai máis triste nun navío que regresar a porto sen algún dos seus tripulantes, e peor aínda se este foi engulido polo mar e non se deu atopado o seu cadáver.

NEREA
En chegando o sábado acordou no apartamento que Daniel compartía con dous rapaces de Vigo. Daniel era un amor alternante, pois se ben se gustaban e o sexo entre eles acadaba niveis de pluscuamperfección sensual, os dous estaban aínda algo atrapallados na vida: […]